Dünya karabatak
zaman karadelik
amaçsız insanlar nefes almayı sanat sanar
asıl sanat karadeliğe kapılıp
karabatakta kaybolmamak
insan beyni gibi
mucizevi ama kullanmayan insanlar
sayısız yıldızda bir sanat
bir çocuk resmide
kayboluyorum bu Samanyolunda
kayboluyorum bu galakside
ruhumu arıyorum dünya da
rastlıyorum bazen ona
bazen yapayanlız oturduğum bir bankta
bazende nefretimde
Tanrının bile unuttuğu kayıp şehirimin sokaklarında
o kayıp şehirde gezinen ruhuma
rastlıyorum işte
Kaybolmuş karabataktaki hislerim
derin acılarla yok oldu
ölüm değil beni korkutan
belirsizliktir beni ürküten
Belirsizlikler zamanı yoklaştırıp
ölümü var etti
yok olduk , oluyoruz ve olacağız ....
©sim.dniz
S