Hani o dar yollar hatırlar mısın?
Etrafı yemyeşil ağaçlar
Rengârenk çiçekler
Engebeli dönemeçli uzun yollar...
Neler neler bıraktı ardında
Hasretler, sevgiler, belki de nöbetler...
Kaç kişinin çocukluğu kaldı
Kaçının umutları
Güzelliği biz kirlettik ellerimizle
Emellerimizle
Doymak bilmez hırsımız
Dizgin tutmaz nefsimizle
Nasıl da güzeldi çocukluğumuz
Kışın kestanesi sobanın üzerindeyken
Hoş sohbetin dibine vururdu dillerimiz
Hele bir de elektrikler gitmişse
Gülüşümüz gökyüzünden duyulurdu
Çok isteğimiz yoktu
Mutlu olabilirdik küçük bir gülüşle
Bir okşama başına dokunan
Bir kirlettik ellerimizle
Yorgun özlemler kaldı şimdi o günlere
Hasret dolu bakışlar camlardan
Yağmurun toprağa düştüğü anki kokusu kaldı sadece
Bir de hafızamdaki anılar silinmeye yüz tutmuş
Gel desem yine o günlere gelir misin benimle?
Hayatı dolu dizgin yaşar mısın yine?
Nefretsiz, gıybetsiz, nöbetsiz
Gül kokan o bahçede koşar mıyız çocukça
Aynı tadı vermese de dener miyiz yine?...
Emre ASLAN
©br.grp.ylc
B