Kahve tonuna sahip gözlerin gözlerimi bulduğunda
Dilim lâl olur, yüreğimde aşkın alevlerini hissederdim
Mahzun mahzun bakmakla iktifa eder
Bir adım atıp da yanı başına gelemezdim
Uzaktan sevdim ben seni
Bu en zoruydu belki de aşkların
Sana bir kez olsun dokunamayan ben
Bedenimin bedeninde hayat bulmasını
Ruhumun ruhuna can katmasını istedim
Peşinden koşacak mecal kalmamıştı dizlerimde
Gözlerine bakmaktan bile utanır olurdum bazen
Derin bakışlarınla kalbimden kan damlatır
Hasretinle yarınlara bana düşman ederdin
Bir kez olsun yanıma gelebilseydin eğer
Bu hayat beni yaşamdan yıldıramazdı
Senin yokluğunda zamanla her şeyden yıldım
Bir sana muhtaçtım, bir sendin dermanım
Sen ise bir kez olsun duymadın feryatlarımı
Yaralarımı sarıp sarmalamadın
Gözlerimden hüznümü okumadın
Sen kendime en yakın hissettiğim
Fakat aslında en yabancı olandın
Nehir Sevim
©nehirsevim
N