endişe

Mevsimsiz baharlar
sevdasız aşklar
türedi yiğidim..
Yüreği buz
kesmiş, elleri ateş
tutmuş, insanlar
peyda oldu..
Aklı hür vicdanı
hür cümlesi satır arası
bir yerde kaldı..
Maneviyat ahlak
erdem bitti
yiğidim...
Aklını ruhunu bedenini
satanlar oldu..
Bir sevdanın elini
tutmak ne ki?
Uykusuz gecelerden
günahkar sabahlar
doğdu..
İş emek gayret para
etmez buralarda
yiğidim..
Çirkinleşti çamurlaştı dünya..
Nasırlı ellerden,
katil eller türedi.. Çocuklar
mutlu değil, adamlar adam...
Masum aşklarda
bitti.. Bir göz için
yanmak ne ki?
Cüzdan kalınlığında
yaşandı kaçamaklar, adı
aşk oldu, çorak gönüllerde..
Buralar çok
bozuldu yiğidim..
Milletin namusuyla
oynayıp,
namuslu takılan
pezvenkler,
orspu gibi yaşayıp,
prenses
gibi evlenmek isteyenlerle
doldu..
Hayallerde soldu
artık..
İmarsız projesiz ruhsatsız
hayaller türedi.. Gece kaçak
kurulan hayaller sabahlara
enkaz uyandı..
Dostluklarda bitti be
yiğidim..yürek
koyulan meclislerden,
paran kadar konuş
masalarına kaldık..
Herşey sahte ve
boş...
Ne buralar sana göre,
ne sen buralara..
Ölümün geleceği güne
kadar, boşvermişlikle
yaşa..
Uzak iklimlerin uzak
baharları.. Yıkasın
yıkansın artık şehrimin
aziz sokakları..
Halil ibrahim Akkoyun