Sen güçlü görünmeye çalışan halsiz insan. Nedir bu endişen?.. Bu korkun niye?..
Farkındasın..Kendinle başbaşa kaldığında o güçlü bedeninin güçsüz yüreğine yenik düştüğünü. Göstermelik sevgilere ihtiyacın yok senin. Umrunda da değil zaten..Sevgi gösterisi sadece karşıdakini mutlu eder.. Peki ''SEN''.. sen Mutlu musun?.. Dibine kadar yalnız, köküne kadar kapkara.. Bir ışık var oralarda, biliyorsun. Başını kaldırsan göreceksin onu da biliyorsun. ''Güçsüzsün''..Güçlü olduğunu bile bile güçsüzlüğe vuruyorsun. Halbuki sen ''Endişelerine yeniliyorsun''. Sen.. Irmağın aktığı yeri değil, nereye döküldüğünü sorguluyorsun. Korkuyorsun. Güçlüsün.. O sert vadileri kolayca geçeceğine adın gibi eminsin.. Peki sonu ne olacak? Nereye bu gidiş. Kime? kendine mi döneceksin, kendini mi kaybedeceksin bilemiyorsun. Belki de adını bile unutacaksın.. Korkuyorsun.. Kaybetmeyi değil göreceklerinden korkuyorsun..
©hürremsult
H