Engeli kaldırmadığını bildiğim için seninle ilk defa bu kadar rahat konuşucam belki de. Daha doğrusu içimdeki bazı şeyleri bu kadar rahat anlatıcam sanki sen okuyormuşsun gibi. Şu an saat gecenin 4'ü falan. Ve ben artık içimdeki bazı şeyleri kendime dert edip hep zarara uğramaktan yoruldum. Biraz konuşmak istiyorum burada. Şu an sana bunları ne halde nasıl yazdığımı belki de bilemezsin. Anlatmıcam zaten. Şu an ne halde olduğumun değil, bundan sonra neye dönüşeceğimin önemi daha çok. 2021 yılında tanıştık seninle. İyiki tanıştık iyiki tanıdım seni, iyiki sevdim. Bunların hiç birinden pişman değilim. O zamanları pek hatırlamıyordum. Aradan çok zaman geçmişti çünkü. Ama bugün bi arkadaşımız bana o günlerimizden bahsetti. Kumaş yaparken bakışmalarımızdan tut beraber molaya gidişlerimize kadar birer birer gözümün önünde canlandı o an herşey. Ve orda içimden bir of çekip keşke o günlerde kalma şansımız olsaydı dedim. Biz o zamanlar ne kadar mutluyduk değil mi? O anları düşünüyorum da biz aşkı, sevgiyi, ilgiyi ve değeri o zamanlarda görmüşüz birbirimizden. Şu son sene de sadece birbirimizi yıpratmış ve kırmışız. Üzüldüm gerçekten birşeyleri güzelken mahvediyor olmamıza çok üzüldüm. O zamanların kıymetini şimdi daha çok anladım. O zamanlarda yaşadığımız ayrılıklarımız bile o kadar değerli ve güzelmiş ki...
Ayrılık diyorum bak farkettiysen. O zamanlar yaşadığımız iyi kötü herşey çok güzelmiş ve biz herşeyi yok etmişiz. Son senede yaptığımız tek şey delik deşik olmuş bir gemiye dolmuş deniz sularını avuçlayarak denize atmak falan. Yani şöyle açıklayayım. Hatalarımız geminin Su sızdıran delikleri farz edelim. Sular yaptığımız hatalar, yanlışlar. Avuçlarımız da olmayacağını bile bile ümidimizi kesmeyip çabalayışlarımız. Evet ümidimiz var ama ne için?
Çabalıyoruz ama ne için?
Keşke şu an bunları sana söyleyebilme cesaretim olsaydı ve cevaplayabilseydin ama ben çok güçlü biri değilim. Söyleyemezdim. Şu an sana yazarken bile yıllar önce ölmüş veya kaybolup gitmiş birine yazıyormuş gibi hissediyorum. Bunu söylerken canım yanıyor ama üzgünüm bu böyle. Beni aramadığın o iki gün içerisinde çok şey düşündüm. Ve kendi kendime sorular sordum, kendi kendime cevapladım.
Evet biz konuşuyorduk ama bir yere varacak mıydık?
Hayır.
Evet ben seviyordum ama karşılığını görebildim mi?
Hayır.
Nankör diyeceksin biliyorum ama benim son zamanlarda tek düşüncem buydu. Ben seni beklerdim. 6 ayda beklerdim 6 yılda. Ama bana hiç bişey vaad etmedin. Ben döndükten sonra böyle olur, şöyle yaparım, bu şekilde ilerleriz. Hiç bişey demedin. Kendin de ağzınla dedin ki bizden hiç bişey olmaz.
Peki ben neden kendimi yıpratayım hiç bişey yapamayacak bi adam için?
Ya da, neden bizden hiç bişey olmayacağını bile bile acı çekeyim?
Bunları düşününce bana hak vereceğini ümit ediyorum. Ben bunları düşününce kötü bişey yapmadığımı fark ediyorum çünkü.
Son aylarda adını koyamadığımız bir ilişkimiz vardı aramızda. Konuşunca mutluyuz, konuşmayınca mutsuz.
Peki sonu var mıydı?
Hayır...
İş yerinde konuştuğun biri var mı diye soran bazı insanlar oldu. Her sorana da evet var dedim. Konuşmanın sonunda hepsinden de aynı tepkiyi aldım. O kadar insan nasihat verdi o kadar laf etti ama ben o gün kendime geldim. İlk defa başıma buyruk hareket etmedim. Ben artık kendime geldim. Bu defa sana söz. Seni ne aricam ne seni sorucam. Bende yoruldum sende. Kendimize yazık etmeyelim. En azından ben bir ümit içinde beklemeyim de sen yine git evlen çoluğa çocuğa karış. Ben seni beklemiyim sen yine git. Ben senleyken olmasın o. Biz seninle tam da çocuk masalları gibiydik. Geceleri bana okuduğun masallar gibi. Çok heyecan vericiydi evet ama masalın sonunda bunların hepsinin birer yalan olduğunun ikimizde farkındaydık. Ve ben artık o 3 yıllık masalın son sayfasındayım. Hani olur ya kitapların sonunda boş bir sayfa. Heh işte ben oradayım artık. Ben okuldayken de ya o sayfayı yırtıp uçak yapardım, ya da saçma sapan karalar bırakırdım. Ama bu defa o boş sayfayı karalamicam veya yırtıp uçak yapmicam. Bu defa o boş sayfayı, temiz sayfayı yeniden yazıcam. Sil baştan tertemiz bir hayata adım atıcam. O sayfayı ben kendi hayallerimle kendi özgür irademle doldurucam. Herşey benim istediğim gibi olacak. Ve o masalın sonu çok mutlu bitecek. Üzgünüm seninle mutlu olamadık başaramadık. Ama ben artık kendi hayatıma bakıcam. Senin mutlu olup olmamanın pek bi önemi yok artık benim için. Ben kendim için çabalicam. Ve başarıcam. Sana şu yazdıklarım içinde hiç kötü söz etmedim etmicem de mutlu ol. Olma demiyorum. Ama benden de uzak dur. Sen kendi hayatına bak beni de kendi halime bırak. Benden buraya kadar. Umarım herşey gönlünce olur. Bunları yazmaya başladığımda saat 4'tü şu an saat 5.15 olmuş. Bu senin için döktüğüm son gözyaşları. Bu senin için son çabam son emeğim. Bu saatten sonra senin için çabalacak bir Melike olmayacak hayatında. Yeni hayatında başarılar diliyorum.
©_melikegzr
_