Gökdelenler inşa ettim zihnime
Herkesten daha parlak , daha büyük
Şimdi göğüsümün kurşun geçirmez yeleğinden deldi beni gökdelenler
Yetmezmiş gibi depremler afetler...
Şimdi enkaz altında kalan parçalarım
Kurtarmaya çalışıyorum ama nafile
Molozlar batarken tenime
Şimdi kalacak ne evim nede inşa edecek gücüm var
Ne birisi var nede gücüm artık
Üşüyorum ben
Bırakın beni enkazım
Mezar taşım hayallerim olsun
Sonradan öğrendim çünkü
Hiçbir gerçeği hayali kadar güzel olmadığını...
©parsius
P