Gecelerin ertesi sabah gelmez olmuş.
Hayat pek titrek, insanlar kül olmuş.
Yer gök doğruyu anlatırken,
Tercih edilmiş bozuk gazete köşeleri.
Bir kıvanç içinde giderken suda,
Boğulunca suçlar hep kadere atılmış.
Kimisi insanlığa mektup yazmış,
Kimisi var ki yolunda insana rastlanmamış.
Erdemleri kağıttanmış, uçak yapılıp atılmış.
Ne bir doğru sözleri kalmış.
Doğrulukla övünürmüş kendini.
Ne de bir saygı belirtisi aynı yolda gidene.
©feilatün
F