Herşeyi aşkla anlatırdık değil mi biz ergen çocuklar
Her şey genç yaşımızda tutulduğumuz bir yâre kaldı gibi
Sanki hayatını orda bırakmışsın gibi değil mi ?
Sanki cama dökülen gözyaşın,onla buluşacakmış gibi
Şimdilerde buluşmayan vücudun,gözyaşınla hitâm bulacak gibi
Kirpiklerini bile sayar olduk,sarıyı beyaza çevirmeyi bıraktık
Beyaz önemsizdi çünkü onunla sarı bile güzeldi,her şey
Dama çıkıo bir kaç sigara yakıyorum şimdilerde
Sanki asır geçmiş ama ben hâlâ sevmişim
O bilmeden affetmişim,ama kendimi
Elleri üşümüş affetmişim
Bacağı kanamış yine affetmişim
Ya bir gün kendimi affetmezsem demedim
Bu yaz ayazındada demem herhalde,severim yine onu
Mevsim fark eder miydi bilmem ama
Soğuk Ankara ayazında sokakta elini tutacak kadardı
Yeni kelimeler,aşkımı anlatmak için çıktı mı bilmem..
Çünkü bu kelimeler onu anlatmakta bazen yetmiyor
Gözlerim konuşsa belkide anlatır,çünkü gözlerim
Onun gözlerine bakınca apayrı oluyor..
©mehmeteu27
M