Kadınım, erguvanım
Sıcak odam, eğlencem
Esenliğim, latifem
Erguvanım Kadınım
Uykuları telaşlandırır günaydın değişin
Bir çocuğa dokunuşun
Çocukluğuma değişin
En yakınım, en uzağım
Sabah-ı şerifim
Bilesin
Bütün sızıların ötesindedir
Yâr deyişin
Erguvanım Kadınım
Kapılarda beklemem artık mevsimi
Dört mevsimi birden yaşatır gelişin
Haylazlığım, her kahrıma razı gelenim
Eksiğimi bilip bütünüme inenim
Tenha sokağım, sıcak esişim
Erguvanım Kadınım
Şiiri ısıtan elim, kalemim
Büyük harfim
Geceyi bin parçaya bölüp ışıtan sesim
Her nefesten geçip, her gözden düşerim
Lakin bir tek sende sayıklar hevesim
Erguvanım, kadınım
Kızıl gecelerde tomurcuklansın dudakların
Benim çölüm, vaham, tenham
Ayaklarına serpilirim de yinede utanmam
Derin suyum, saklı bahçem, endişem
Saçlarındır şehrime şenliği getiren
Soluğum, firdevsim, cennetim
Erguvanım Kadınım
Koşuşur bütün mahlukat seni görmeye
Razı olanda var bilesin gölgenle yetinmeye
Paylaşılması zor, az gelensin, öylesin
Kuşları göçe zorlayan o endişesin
Gücüm, göçüm, örselenişim
Kays'ı mecnun edip, kerem'i kül eden ateşim
İrkilişim, küllenişim, dirilişim
Erguvanım kadınım
Bana ilişmesin yağmurlar
Bu akşam yağmurlar seni
Gözlerin beni ıslatsın
Bu akşam ağlayarak batalım geceye
Çıldırsın denizler ve okyanuslar
Bu akşam
Ölsün bütün yıldızlar ve yalnızlar
Razı gelende var bilesin
Koynunda gömülmeye
Erguvanım Kadınım
M