( bengi versiyon 1.0 )
Kim derdi ki sana olan tutkunluğum..
Yüreğine çözülmeyen düğümlerle tutunmak isterken,
Esaretimin bedeli,
gönlünden sürgün edildiğim.. .
Böylesi tutsaklığa dirençli değildi yüreğim.
Yüreğin bana mesken olmayacak,bilirim.
Yüzümde..
Henüz aydınlığa bulaşmamış.
acıya doymamış.
sensizliğe çizilmiş tekil bir acının çizgileriydin.
Birbirine bağlanarak eklenen derdim,
böylesine uzun..
böylesine derin olmadı.
Yıkmadı hiç bir fermanın hükmü kadar.
vuslata sürükleyen nehirlerin gırtlağından
maviyi solutan sulara,
ve yeniden yorumlansada hayata ,
sözü geçmeyen özgürlük ezgileriydi.
öyle bir pütürlü gecede,
yüzüm sana ayna olmayacak bilirim.
Ve gün gelir,
Şairliğim yargılanır.
Şiirlerim üzülür,
sensizlik mabedine bir beden gömülür..
Kaygılı şehirlerden dar geçitli vakitlere göç başlattığım,
sessizlik yollarında..
Düz bir çizgide durdurdum gözlerimi,
ve sen uzaklaştıkça uzar hasretin...
©benqi
E