Dün gibi aklımda ilk görüşüm,
Ve sanki asırlardır içimde bu hisler.
Aniden parmaklarım tutuyor, sen notası.
Durup dururken dökülüyorsun üzerime..
Isıtmıyor artık bu ateş beni.
Çünkü ben, ateş oldum.
Islatmıyor artık yağmurlar beni.
Çünkü ben, yağmur oldum..
Çürüdü sonunda,
Dilim, kalemim ve benliğim
Sen çıkmazında.
Hiçbir köşebaşından sen çıkmazsın da,
Bir umut dikkatli dönerim ben.
Her yolun dönüşünden,
Her gölgenin düşümünden..
Gölgem de yok artık benim,
Çünkü ben, ışık oldum.
Ve her gölge, benim eserim..
©dias
D