Okunaklı da olsa kelimelerimiz yorgun biraz
dizelerinden de belli
hissiyatı bilinmez
Meyve çekirdeğin de nice tohumlar bir an
önce yeşermek için göz kırpar
çam ağacına bağlı umutları var gölgesinin
Asılı durur ismi sevdiğinin baş harfi
ikisinin kazılıdır.
Ben bilirim elvedalara yutkun gitmeleri
ben gitmeyi öğrenemedim yazıyor kalemim
nefes nefese bir şekil de kalıyor
ayakta işte şans eseri de olsa
zehir zembelek olsa da dili aslında
söylemek istediği
aynı değil ya da bu da kendi kendimi
kandırmaca
gerçekten çürümesine şahit olur musun
bir taşın
Yalnızlığın gelirse bitecek gibi gelir
ihtimaller karışır kalbi sı kışır içimize
dökülen ler tertemiz
kalbimiz deki nasıl söyleriz içi içine sığmayanlar
ya günahkar lar onlar ahirete teslimdir
sen de gitme gelmişken en azından
benimle konuşmasan da olur
çayı demli ince bardağına eşlik eden
hafızam da saklanacak o güzel günler
Gömülü eserler
©ebrulimsi5
E