Geceler hüzün geceler ayaz
Hatıraların saklandığı han beyaz
Sokaklar karanlık yıldızlar kayıp
Çıka gelir ansızın şu melül yalnızlık.
Hayali yolculuk olanın durağı esin toprak
Huzura giden her yolun ardı ıslak
Kanayan yaralar tükenen umutlar
Aldı bizi bizden kalan taslak.
Çiy düşmüş topraklarıma
Ekinler beyaz, güneş saklanmış bulutlar ardına
Yarılmış ellerim çalışmak'la
Vurdukça ayaz, kanar yara
Karanlık bütün heryer, ağaçları devirircesine esen yel!
Yeni bir güne yeni bir umut!
Doğmamış güneşte kızarmış gökyüzü
İçimde kanatlar çırpar, yüreğim soğuk ellerim buz...
©okanakilli
O