Bilmem kaç yıl geçti de acılarla
sayamadım çünkü sabır yetmedi
ruhum ızdırap çekiyor her saniye
nasılda tükettim canım ömrü'mü
hiç olmazsa bi benliğim var şükür
bir ben kaldım yapayalnız burada
yalnızlığım dinlemez oldu beni ah!
kalbime daha fazla acı yaşatamam
ne can yakan birşey miş aşk dediği
şey özlem kavurup geçti sonbahar a
içim içime sus duymasın kimsecikler
ağladığı'mı kim dinler beni buradan
üzüntü keder hepsi bir birinden ayrı
dert yaşasam mı ölsem mi karar ah!
vermek zor sensiz bu hayat a)
Bilmem kaç yıl geçti aradan
saymadım oturup böyle gizlice
içim içime sızlar ım kalbim galiba
çok yaşam az bu üzüntü keder şimdi
perişanlığı ma ağlar ım eskiden ben
hiç değil dim böyle senin gidişin varya yedi bitirdi beni kim dinler yalnızlığım
senin yerine kara toprak saracak
ölüm kapıma geldiği vakit tutacak
sanki ecelim geldi ömür bitiyor ben
artık bu özlem benimle birlikte yok
olacak bitsin istiyorum bu ızdırap
acı suçum ne sadece seni sevmek ti
eski ben değilim ve güneş doğmayacak
elbet yalan olur perişanlığım gözünde
inanmaz güler geçersin başka âlemde
sen kimin uğruna hayallerini sattın
güzelliğin beş para etmez oldu bak
aynaya aynalar çatladı kalbinin kötülüğü vurmuş yüzünde.
(CİHAN ŞENTÜRK)
C