Bende böyle hissettim,
Dokunsam ağlayacak gibiydi hayalin,
İlişemedim, kırık döküktü anılar,
Seninle geçen zamana dönüp iyice baktım,
Bazı şeyleri maziye gömüp, ağladım.
Yıllar değiştirmiş benide anladım,
Saçlarında hayat bulmuştu oysa ellerim,
Saçlarına ve sana dokunduğum her an, hayat yeniden başlardı benim için,
Dedim kendi kendime niçin,
Bu kadar yakışmışken birbirine ruhlarımız,
Ayrılık oldu tercih.
Buza döndü, yatağım, yorganım, yastığım sensiz,
Uykuya hasret kaldım bir kaç yıl,
Gecelerin rehavetine mahsurum, kurtar beni ne olur,
Diyemem, demeyeceğimde çünkü bu bitişin bir başlangıcı olmaz biliyorum.
Gidiyorum, kendimden bile uzağa,
Eski benden vazgeçtim bende sen gideli,
Çok gençtim o zamanlar, hatalarımı fark edemezdim,
Birini severdim, gitmem gerekse de gidemezdim.
Ama inan bana, sevmeyi ben seninle sevdim,
Sensizliği hiç sevemedim, artık senden bir başkasını istesemde sevemezdim.
Kalbimden çok ruhumla aşıktım çünkü sana,
O bedenimi terk etmedikçe, bende seni edemezdim.
Metin özcan.
M