Her gün her gün yakar beni bu acı.
Kimler dost oldu peşimizde kimler ise düşman ne bi anı bıraktım ardımda nede meyve veren dikili bir elma ağacı.
Buram buram her yanım zit gibi kokan ayrılık.
Ne kendimle barışa bildim nede dúşman kaldık..
Eski bir hatıra ucu bana dònük .
İlk okuldayım elimde eski bir çanta üzerimde ise mavi bir önlük .
Hiç anlayamamışım kim dost kim düşman hayatım hep kaldı içe dònük
yaşama isteğim bir var bazen de hep sönük .....
©poyrazbey
P