Rüzgar eserdi ufuklardan,
Dolardı doğanın sevgisi içime.
Ne hüzün vardı ne keder,
Başlardım maniler söylemeye.
Kuşlar eşlik ederdi bana,
Konser verirdik doğa anaya
Binalar yapılmaya başlayınca,
Yok oldu konserlerimiz yıllarca.
Kestiler tüm ağaç dostlarımı,
İsraf ettiler onları,
O kadar susuz dostum varken
Açık bıraktılar musluklarını.
Eski günlerde ne mutluydu hayat,
Dostlarım dolaşırdık her sabah.
Maalesef dünya değişti,
Dostlarımın çoğu dünyadan gitti...
©şiirev
Ş