Bazı hatıralar kalıyor öylece giden ardından
bakarken mesala maviliklere göz yumar
uzaklara dalarken dokunmak istersin
daha yeni aldığın ve biraz önce kırdığın cam kiragina dolanır elin uzanır...
keskindir bıçak ucu sivri
Sırtındaki yaraların da çünkülerini görecek
yoktur sahibi de! her anı, hatıra yı
saklamışsın dır merakli heyecanlı alırken
bir hediyeyi sarıp sarmışsındır
dizboyu sıvanır dizine kadar katlanır.
Halının üzerine diz çökmüş bir çay lekesine
öylece bakarsın elini götürmek istersin
Ama gitmez elin bir türlü...
Tühler, vahlarin kendine gelecek ihtimali
yoktur artık derin bir nefes alırken
hayatın tokadı yediğin,
zaten hep yemissindir yaşadığın sürece
Son kalan izmaritin kırıntıları
kalır tablasın da külün eriyip gider yok olur
birikenler de bir yağmur
damlasına karışırdı sesin...
Semalardan yükselen yankılarla
Senin ağıtını bağırır yüzüne vururdu...
Daha dün yediğin içtiğin ayrı gitmezken
bir hışım la evi terk edendir o artık...
vazodan kalan son parçalarını toplamak...
puzzlalarin tamamlamak sana kalır...
kırıkları toplarsın ,
kalanları ayırırsin, bir daha
Bir araya gelmeyecektir bölünen de
bölünürken vazo da eskimiştir ama
her şeyi gözler gizlerdi..
©ebrulimsi5
E