Bazen eski yaralarım kanar durur,
En amansız bir zamanda, aniden vurur.
Sen gelince herşey düzelecek, eminim...
Gel de dindir ızdıraplarımı.
Sevda vurgunu yemiş bu yaralı yüreğimin,
Yaralarını sarmaya gel.
İçimde büyüttüğüm özlemine,
Dermanım olmaya gel.
Üzerime sinmiş kokuları,
Kokunla bertaraf etmeye gel.
Dudağımdan bütün ruhsuz lekeleri,
Avcumun derisine sızmış,
Renksiz tenlerin, terini silmeye gel.
Parmaklarıma dolanmış,kahpe saçların, Tozunu almaya gel.
Fenayım...
Ömrüme sardırdığım, vefasız aşklar...
Vefasız aşkların büyüsünden, beni çekip almaya gel.
Öyle bir adamın ağına düştün,
Yüreğinde ki sevdasına talipsin ki,
Izdırabı okyanuslardan derin, evren kadar geniş...
Tuttuğunda elimi, kocaman tut,
Bütün benliğimi kavrasın.
Boşluk bırakma da, hiç kimseler damlamasın...
''Sen yeterki iste, ben hazırım;
Senden gelecek herseye'' diyorsan...
Benden sana sadece sevişim,
Aşk dolu bir yüreğin büyüsü gelir.
O yüreğin içinde kalmış, sinmiş,
Küllenmiş kıvılcımlarla gelir.
Ama, sana doğru,
Benden ancak aşk gelir gülüm...
Savurmak için gel,
Senden gayrı ne varsa içimde...
Bir mutluluk bulalım lekesiz,
Meşgul etmesin zihnimizi, mazinin prangaları.
Ve ay tutulması olmasın yarınımızda,
Gözlerimiz sadece birbirimizle oyalansın.
Sakın perişan olma;
Ben seni perişan etmek için sevmedim,
Sev demedim...
©hasanyusuf
H