O mahalle de hep arka sokakta oturan bir çocuk,
Kavga küfürle başlayan bir cümledir,
Bizim ki iki çift güzel sözle başladı,
Ne dediğimi bilmeyen biriydim ,
Ya çok kırdım ya da çok kırıldım ,
Belki rast geliriz diye aşındırdığım yollar,
Bilmiyorum her neredeysen ben bıraktığın yerdeyim,
Yıllar geçti üstünden yapraklar soldu kış geldi,
Ve sen gelmedin o günden beri buralara hiç yaz uğramadı,
Adını koyamıyorum,
Siyah papatyalar açtı bahçem de,
Ve ne zaman geleceğini bilmediğim bir zamanın içindeyim,
Ve Geçip gitmeyen bir yer.
©rukiyeöz
R