Eskisi gibi oturalım
Bir bardak çay hiç bitmesin önümüzde
Sen beni teselli et
Ben de gözlerimi gözlerine esir vereyim
Dilinden çıkan kelimeleri
Yüreğime alma karşılığında.
Saçların omuzlarından aksın
Yayılsın her bir teli avuçlarıma
Tek tek parmaklarımda gezinsin
Bahar kokulu saçların
Zeytin karası rengiyle
Kalbimin kara sevdalı sancısı
Yanımdayken dahi özlediğim
Her dakika daha çok sevdiğim
Eskisi gibi oturalım
Bana hatalarımı anlat
Tamam kabul olabildiğince öfkeli
Sinirlenmek bile çalamıyor
Yüzündeki sevimli hali
Çalma konusunda maharetli olan gözlerin
Aklıma işliyor ilmik ilmik
Sonra unutuyorum hayatımdaki
Senin haricinde kalan herşeyi
Kendim de dahil.
©yetimşair
Y