Beş duyunla beklemektir umut.
Dönüşümsüz bir güvercini totem kıldığın.
Dinimsiz yağmurların
fildişi renkli tıpalardan sızan suyu gibi
süreğendir filtresiz gözlerinden akan.
Bir yaşına daha basarken sokaklar.
İçin aynıdır,sokaklar dört iklim.
Aklına geldikçe alnına çarpar
Yüreğinin vesikasının kayıp köşebendi.
Siyanür bir konçertonun acı soluğunu
duydukça prangalara saç kırıklarını bağlar
Kanayan cephesinde denizin,
yüzünün yitik bilinci.
Yitip giden umunun her gününde
Aralarken parmaklarınla güneşi
Bir simyacı mil çeker gözlerine.
Unutma ki
zamandır akan.
Duayla durdururken saatleri.
©kuzguni-
©vronski
K