Oturuyordum her zamanki gibi,balkonun köşesinde.
Düşünüyordum umarsızca,gökyüzüne bakarak.
Birden bir kuş kondu,baş ucuma,sessizce.
Kuş çok zayıfdı,zarifdi yumuşaktı.Dokunulması güçtü
ona.Ne beyaz ne siyah,rengi yoktu,o eşsiz kuşun.
Tüyleri kabarık-kabarık,gözleri boncuk-boncuk,gagası
alev gibi,sanki melekti kuş gibi görünen aslında.
Martı desen degil,karga desen degil.Imkansız oldugunu
bilmese insan,anka diyecek,o eşsiz kuşa.Cennetten gibi
bir kuştu sanki,adı meleklerce konan,o eşsiz kuş.♥
©şahrin5
Ş