Yeni yıkanmış eski kederler asılı
Solgun bir evin taraçasında
Kapısı boydan boya çatlak
Çatlaklardan yağmur suları sızar
Üstü kabarmış boyanın, en alt katmanına
Bahçesinde esmer bir güneşten beslenen ağaç
Yola bakan yüzü çiçek açmış
Evden tarafı hastalıklı, çürük...
Rutubetli odalarında bir kimsesizlik
Etrafta ağız dolusu kuru kalabalık
Hep telaş içinde
En iyisi hiç bir şey beklememek
Ama aklın menteşelerine bağlı değil ki yürek
Loş ışıkların yanıp yanıp söndüğü geceler boyunca
Radyoda elli yıllık bir alaturka
Anılar tüter bacasından
Bir lodos vurur bazen, ölüm getirir
Ölüm gibidir...
Çıldırmış hayaletlerin çığlıkları yırtar geceyi
Kimi zaman bir roman kahramanı çıkagelir
Hepsini sakinleştirir
Menekşeler tan yerini bekler, çaresiz
Günün ilk ışıklarıyla
Balıkçı teknelerinin sesleri duyulur uzaktan
Vira Bismillah!
Yeni gün başlar umut artıklarıyla
Menekşelerin yüreğine su serpilir...
©ada3509
A