Artık güz gelmiyor Eva Hanım;
Güneş doğmuyor,kuşlar bile geçmiyor tepemizden.
Oysa aşkaydı gözlerimizin her sabah açılması.
İnsanlara olan umutlarımız kayıyor ellerimizden;
Ezele dek devam edecek mi yüreğimin acıması?
Neden üzgünsün Eva Hanım;
Tek damla düşürürsen gözünden,okyanuslar çıldırır.
İon'da unutulmuş Tanrıçalar bile üzülür bu duruma.
Sen ağlarsan Yüce Letonya köklerini bizden kaldırır,
Eğer bitirmek istiyorsan ikimizi,ağla hiç durma.
Ayrılık vakti geldi Eva Hanım;
Artık ne rakı ağır gelir bize,nede yârin sıcacık gözleri.
Beraber unutalım diyordun ne varsa hayata dair.
Ve usulca dökülürken toprağıma göz yaşların:
Bize yine şiirler yazar mavi gözlü dev bir şair.
©werther
Ü