Senin için dünyayı yakabileceğimi düşünmüştüm.
Yanılmışım, kendimi yakmışım.
Senin için herşeyi kırabileceğimi sanmıştım.
Yanılmışım, kendimi kırmışım.
Ve ben en sonunda senden nefret edebileceğimi sanmıştım.
Yanılmışım, ben sadece kendimden nefret etmişim.
Yaktım, kırdım, hatta nefret ettim
Şuanda yandığım yerdeyim, içim alevli.
Kalbim kırık, kendime küskünüm.
Yazıyorum sesiz ve hüzünlü
Demli bir çay, küllükte sigaram, aklımda yine sen.
Yazıyorum, sözlerim söndürmez alevleri.
Sözlerim düzeltmez kırık kalpleri.
Suskunluğum ancak eve yutkunarak dönmeyi sağlar.
©__julsezar
_