Bir umut dedik karnımızın tokluğuna
Sokakta kaldım kimse olmadı yanımda
Ben 8 yaşında çocuğum daha
Ailem çıkarmış beni gözden vicdansızca
Her gün gezerim sokak sokak
Sanarlarki oyun oynayan çocuğum parkta
İzlerim çocukları annesi onu sallarken salıncakta
Benim hayatımı ipe astılar hayatım boyunca
Ben küçüğüm ama üzülmem buna
Bazen sorsamda Allah'a
Diyorum ki rabbim onlardan daha çok sevmiş beni bırakmamış yanlarında
Evi ev yapan taş duvarlar değil aslında
İnsanlar sevgisini korudukca
Olur onun adı yuva
tas duvarlar yuva olsaydı Onlardan daha çok kucak açardı bana
©siirperisı
Ş