başladım ayaklarımı yere sert bastım
dolaşmaya başladım birer birer kalpleri
aradım hep evimi bu kalplerde
nerdeydi benim mutluluk sebebim
sonra buldum bir ev hiç istediğim o eve benzemezdi
kötüydü yalnız dı korkunçtu orası benim evim değildi
evim olmayan eve girmeye calıştığımdan mıdır bu acılarım korkularım sevgisizliğim
yanlışı bile bile yürüdüm doğru yapmaya çalıştım
ve hayat bir gerçeği yüzüme vurdu
insanları asla değistiremiyeceğim gerçeğini
©şevvalduma
Ş