Yukarıya doğru çıkan kalırımda
Akşam değil bir bulut gecesi
Rezil bir bulut gecesi
Evin kızını düşünüyorum
Bulutları sıkıca tutmasam,bıraksam
Bütün şehre yağacağım bu akşam
Bir ağacım,köklerim kaldırımda
Titrer,titrer yapraklarım her yıldırımda
Ağaç olmak zor değil benim için
Ağaç şeklinde bin sene,beş bin sene
Geçirilmez değil geçirilir
Mey sesini versin yeter ki lir
Metro istasyonlarına durak durak
Tren tren,vagon vagon dönsem,yansam
Saçları var ya o saçları
Teknemizin güvertesinde tutsa rüzgarı
Evin kızı adlı serseri
Kaldırsa hücuma kalbini
Ellerine doğru,salsalar,uzansam
Bacaklarından damlasam,gülsem
Eksiksiz gülerdim
Yine akşam etti zaman bu gamlı ömrü
Bu akşam değil,bu rezil bulut gecesi
Evin kızı Ayazağa'da tüten bacası
Evinde,elinde çarmıhın acı sevâbı
Çocuğunu yıkar gibi yıkıp dev âbı
Belki de sana vermek istediği cevâbı
Tasarlar bu rezil bulut gecesi
©şair-i-dem
Ş