benim gözyaşlarım,
coşkun şelaleler gibi akıyor.
sırtımda ağır yüküm, dağlar.
beynimde fırtınalar, kasırgalar kopuyor...
benim acım okyanuslar kadar,
dalgaları vurdukça yüreğime çığlıklarımda feryadlar kopuyor.
zincirlemişler cehenneme bedenimi,
ağzımdan burnumdan sanki irin akıyor...
ayaklarımın altında lavlar,
batmışım dizlerime kadar...
yüreğim içimde binbir biçimde fokur fokur kaynıyor...
ah kardeşim, ah dostum sen ne bilirsin ölümü...
evladın hayatta şen kahkahalar atıyor!
©m.heykel
M