çalıyor ispanyol bir ezgi salonda
öyle bir yer ki bir sen varsın bir de ben
sarılmış dans ediyoruz sarhoşluğumuz şahit buna
loş ışıkların içinde nefesin nefesime çarpıyor çılgınca
çünkü sen bir yıldız ben başka bir yıldız gibi çarpıyorum sana ...
Evren büklüm büklüm geçiyor kendinden
tüm gerçekler alt üst ve olmayacak denilen her şey
olasılıklar içinde güçsüzce varoluyor
Saçılıyoruz parça parça
ve sen ve ben karışıyoruz
külleri aynı kavanozda biriken aşıklar misali
evren küçük bir kavanoz oluyor ...
©capune
H