Her şiirim veda hutbemdir bir nevi, kendime.
ve her şiirin sonunda
Aynı şekilde ölüyorum sana
Ayrı bir sensizlikte.
kalem misafir oldu deftere bu gecede
Aldım kalemi
Adınla başladım yazmaya, delice
Ki adın sonbahardı, bende..
Biliyordum bu uzunca bir yoldu
Lakin başlar başlamaz
Kelimeler gürledi,
Özlemler yağdı kalbimi acıtan cümlelere,
Yapraklar soldu..
Devam ettim yazmaya
acıya acıya..
Gitgide sardı hüzün mısraları
Satır aralarım içimdeki eylülle doldu..
Derler ki;
Şiir evrenseldir sevgilim.
Ve ben bir şiir yazdım sana bu gece
Evren sel oldu..
İsa Ulufer
©düşportacı
D