Evrika Evrika Evrika
Sonunda seninim
Bakma öyle sende bilirsin
Belki şaşkın bir ahmak 'ım
Uykusuz bir sersemlik üstümde
Ama sonunda seninim
Evrika Evrika Evrika
Gülme;hal değil bu benim ki
Suç senin değil belki
Ama sakın gülme bana
Dağlarsın kalbimi
Binbir hançer saplarsın
Lakin sonunda seninim
Evrika Evrika Evrika
Bir gölge boyunda
Taş düştü yollarımız
Gözlerin fırtına estirdi
Güller yetişti gönlümde
Ne sersemlik kaldı,ne ahmaklık
büyülü kokun sarınca etrafı
teslimim sana
sonunda seninim
Evrika Evrika Evrika...
©sml.ztkn
S