ey arif"
divane gönlüm kuyu'ya düştü
gönül payıma hüzün düştü
eli boş,
boynu bükük dilime şükür düştü
dünya kazanç yeri
gözümde yaş, kağıt üşüdü
canı terkeden ruhuma ateş düştü
yüreğime Esmâ
avuçlarıma ikram düştü
yâr eşiğine yüzüm düştü
lisan hükmünü toprağa düşürdü
avuç avuç köz, kalbe bir kor
sükunetin notası kulaklarıma düştü
(AŞK 'ı kalem yazmaz ki kitaplarda bulasın)
gönlüme muhabbet düştü
gözlerim sefere, içime huzur düştü..
©
0