Ey aşk kapına sığındım.
Kalbimin külfet dolu, göğsümde hançer eyler.
Meşakati bir dolu dizgin yar ile andım.
Yardan geçen üslubun sırını anlayamadım.
Ben bir geceyim, yarim olmuş mahperi.
Ne yana dönsem, önümde hasret güleri.
Can paramparça olmuş, yarimin kapısında.
Ey aşk, kapına sığındım,
Tohumlarını yetiştirmek için bağrıma
Şu öfkemi bıraktım, yüreğim bir asude
Gözlerim yar diye ağlar, nefesimde bir ukde
Vakur olma istemem, yarim kimbilir nerde,
Ey aşk, kapına sığındım.
Ben aciz bir kulum, bana gufran eyle.
Yarim bir hatıradır, anılar lahzasında
İnce bir edadır, aynalar yansımasında.
Gözleri mühürlü, bakışları çok kara
Yarim olmuş abis, içimde büyük yara.
Kim ne derse beyhude, yarim bana olur şifa
Ey aşk kapına sığındım.
Yetiştirmek üzere, tohumlarını bağrımda.
Ey aşk kapına bir ben sığındım.
Şerbetinden içmeyen bir ben mi kaldım
Sözün keskindir, önünde durmak ne çare
Sedandan eksik tutma, sensiz hayat avare
İhtişamın yücedir, tanık olmak üzre,
Ey aşk kapına bir ben sığındım.
Köle oldum bu haldan, beni varas eyle.
Selçuk Aralan. 🖋️
©selçuk_ars
S