K

EY BEDENİME İŞLENMİŞ SÜKÛTUM

Ey bedenime işlenmiş sükûtum;
Bak senle yine çözüldü kalemin dili,
Seni hissedip yazdıkça dinmeyecek içimde ki bu nâr,
Seni anmak yakıyor yüreğimin kandillerini,
Rakkas kalemimin ucunda sensizliğin notası var.
Seni yazarken cümlelerim tespih taneleri gibi dizilir mısralara,
Birleşsin kalbim kalbinle Âyetü'l Kübra da
Sevdanla etrafımı sarıyor rayiha,
Ram oldu suskun dilim sevdana.
©kübradikce