E

ey dostum edep sim siyahsın yine. . .

Siyaha örtünür felâh'a yürürüm bir başı daha yokken gelip geçen ömrümün
Aklım emekler ken gönlüm koşar ona dır çünkü bütün bu emekler
Vardım yastığımın çukurundan belli daha belirgin şimdi yaralarım sanırım vardım
Kalem tutardım aşktan bi haber gün oldu dil tutuldu dar geldi gönlüme âlem