Ey dünya; artık kalmadı sana
Ne itimadım ne de ihtiyacım,
Ben sana yetmem hatta kendime azım,
Varsın olmasın;
Her dem derdimi çalan çatlak bir sazım,
Elbet vardır,
Gecelere fırça atacak bir iki satır yazım,
Ben öyle bir demirim ki,
İçimde yanıp, ateşte paslanmazım,
Ben nefessiz kalıp,
Hâlâ yaşıyor olduğuma inanmazdım,
Çiçekler açınca sevinirdim,
Amma bahara hiç kanmazdım,
Haydi söyle,
Seni boş vermişim çok mu?
©bahri_63
B