Ahlakın övdüğü iyi olma,
Her insana has bir övgü,
Ama kime nasip,
Alçak gönüllülük, yiğitlik, doğruluk,
Adilce erdemlik, ey fazilet, nerdesin?
Bir vakitler şanlıydı bu erdemler,
Her yürekte, her sözde yaşardı,
Doğruluk bir bayrak gibi dalgalanırdı,
Yiğitlik, mertliğin kılıcı olurdu,
Fazilet, gönüllerde taht kurardı.
Ama şimdi, nerede bu değerler,
Her köşe başında arar olduk,
Gözlerimizde hasret, yüreğimizde sızı,
Alçak gönüllülük nerede, doğruluk nerede,
Ey fazilet, nerdesin?
Adaletin terazisi şaşar mı hiç,
Erdemli olmak bu kadar mı zor,
Yiğitliğin, mertliğin izi kaybolur mu,
Bu dünyada, bu çağda,
Faziletli insan, ne kadar az.
Bir ışık ol, doğ gönüllere,
Ey fazilet, yeniden yücel,
Her insanın yüreğinde,
Doğruluk, alçak gönüllülük,
Yiğitlik ve erdemlik yeşersin,
Bir fidan gibi filizlensin umut,
Her bir yürek yeniden doğsun,
Ey fazilet, nerdesin,
Gel, bizi bul, bizi kurtar,
İnsanlığın özünde yeniden var ol.
©hasanbey.
H