A

Ey Gönül

Ey gönül
Yine hüzün dolusun
Zor, zor bu düştüğün durum
Kimleri bırakıp gittin
Geldiğin yer güzel yer lakin
Gönül kapın kimdeydi
Neden bıraktın ey gönül
Bu bir hata
Düşmemeliydin bu hataya
Elinden tutan bir gönüle sahipken
Neydi onda arayıp da bulamadığın
Şimdi ne oldun be gönül
Çektin gittin düşünmeden
Kendi kendini dinlemeden
Belki muallakta olmaktan sebep
İki gönül arasına düşmendir gönül
Ah gönül eyvah gönül
Senin işin de zor bilirim
Güzeli görmek istersin her daim
Körermiş olmamaksa niyetin
Tuttuğun gönülden çıkma ey gönül
Yaktın kendini benle
Beni benden ettin kendinle
Şimdi ben konuşayım sen dinle
Bu yola böyle çıkılmaz ey gönül
Durma git yarenini bul.
Hznv
©ahmedakdas