16 mart yıl 1988.
Halepçe semaları yastaydı.
Zehir kusuyordu, zalimler mazlumlara.
Elma kokusuna koşuyordu çocuklar.
Oysaki ölümü gizlemişlerdi güzelim Elmaya.
Her tarafta bomba sesleri...Ağıtlar yükseliyordu göğün bağrına.çocuklar can çekişiyordu ,yerde boylu boyunca.Analar bedenlerini siper ediyordu ölüme.
Dağlar taşlar kan ağlıyordu bu zülme.
Eyy Halepçe!nasıl unutursun sen bu cefayı.
Feryatlar figanlar kulağında çınlıyor..
Her yer kan revan içinde..çocuklar ölüyor ana rahminde..Duymadı kimse sesimizi ya Rab..Sen hesabını sor mahşer gününde.
Oyyy havar
Bu nasıl bir zulümdür?
Her tarafta ölmüş çocuklar..
Elerinde oyun oynadıkları mavi boncuklar.
Oyy havar..gökte ölüm yağıyor..nefessiz kaldı insanlar.Feryad ederek ölüyor kuşlar.
Artık rengini yitirmişti bulutlar..ölüm kokuyordu her taraf,kızıla boyanmıştı dağlar.
Sedat yanar.
©mamoste25.
M