Ey hayat
Tırmandıkça yücelir dağlar
Sen mağlup, sen ıssız
Ve kalbinde kuşlar
Tutunamazsın.
El oğlu sevdalardan dem tutar,
Aşk büyütür
Senin ise düşlerin yasak
Dokunamazsın
Yolunda köprüler çürür.
Sesin sessizlik adeta bir uğultuda
Savurur hayat kül eyler seni,
Doğrulamazsın.
Yapayalnızsın
Dünyayı ıslatan şu yağmurlar da
Herşey çeker, iter
Anlatamazsın
Yaşam bir ıstaka,
Gelir vurur ömrünün çoşkusuna
Sesinde çığlıklar boğulur ama
Bağıramazsın.
Sonra toprak gülümser
Upuzun bir ömrün ortasında
Ne hayata ne ölüme,
Yakışamazsın.
Yazdır mezar taşına,
Ey hayat, şavkı vurmuş bir dolunaysın,
Aslında hiç olmadım bu dünyada
Ömrüm beni yok saysın...
M