Çorak topraklarda
Solgun kimsesiz bir gül idim.
Rengi kırmızı, sen gibi aşk kokan...
Özlem duyduğum ne varsa, buradaydı.
Köklerim ile tutunduğum toprak,
Gökyüzünden tenime düşen damlalar...
Tek gerçeğim uçurumda yalnızlığım ile sana tutunmak tı, ey hayat...
Olabildiğine susamışlığım,
Olabildiğine yaşam kokan
Sen gibi, aşk kokan...
Başımı toprağa eğdiğimde
Rüzgar ile esintini hissederdim
Dikenli bedenimde senin varlığını hissederek...
Bazende bir arı ile beden bulurdun
Özümden öz alıp kokunu ardında bırakarak...
Şimdi yapraklarım dökülüyor...
Senin yüzünden olduğunu düşünme sakın!
Ben solduğum bedende bakiyim.
Sen olduğun sürece bir tomurcuk olup,
Yine bakacağım semaya!
Yine aşk kokacağım, ey hayat...
Mahir Gündoğdu
K