Narin tumurcuğa durmuş, yine leylaklar
Zamansız açmış yüreğimde zambaklar
Zemheriden çıkarcasına kopmuş yüreğim
Sıcak sevdalardan
Özlemlerim yakama yapışır
İki eliyle alacaklı gibi
Neye borçluyum ey hayat
Bir tut elimden.
Çölden kum taneleri yüklenmiş
Nisan yağmurları gibiyim
Ağırdır omuzlarımda yükün
Kamburum çıkmış
Bükülmüş belim
Yorgun bedenim
Sana mı borçluyum ey hayat
Bir tut elimden.
Susuz bir ırmağın suya çağlamasıydı
Issız bir gecenin sessiz ağlamasıydı
Küçük bir kayanın yoluna saklanmasıydı
Kayada açan gülün toprağa uzanmasıydı
Sensizlik
Alacaklı gönlümün sana borçlanmasıydı
Ey hayat, sana mı borçluyum
Bir tut elimden...
EMİN BARUT
©eminbarut
E