Ansızın geliyor hüzünler, mutsuzluklar, hem de nedensiz,
Bu ne hikmettir Rabbim, baktığım her şey sessiz.
Rahatlatmıyor kafamı, ne şu rağbetli dünya, ne de yastık,
Nereye dönsem, siyahın en koyu tonundan karanlık.
Ey âlemlerin Rabbi, yol gösteren, huzur veren, Sen.
Sana yöneleyim diye bir lem’a, bir kıvılcım veren, Sen.
Hicret etti kalbimden huzur, sardı içimi bir ateş.
Bir yol aç, bir kol aç, yok mu huzura denk bir eş?
Tecritteyim, kendime bakıp bakıp üzülmekteyim.
Gün geçtikçe kendimden içeri süzülmekteyim.
Bin anı aldı, bir anı kaldı, çokluktan aşıyorum,
Huzurun içinde huzurdan bihaber yaşıyorum.
Aklım kurtulmak için, çıkmak için gayrette,
Cennetten yere, bana düşmüş gibi hayrette.
Derken kalbimi çaldı bir işaret bir merci,
Rabbimden bana ilham olup geldi bir haberci.
Kaldır başını da çevrene bak Ey Deli!
Bunları terk etmenin nedir bilir misin bedeli?
Bir baktım annem, başı tülbendiyle örülü,
Yüzü sarkık babam, başı öne gömülü.
Açıldı artık bana huzurun gizlendiği sır,
Korkma! Gir dendi, huzur önünde hazır.
Ağlayıcı katreler dökmeyi kes artık gönül,
Karanlık hatıralar, kaybol! Sende Ey İblis, gömül!
Ne kalp, ne göz zoraki bir inandırış,
Aile denen şey tıpkı cenneti andırış.
Ne dert kaldı ne tasa hepsi silinip bitti,
Tarifsiz ilhamlar, tasvirsiz atlara binip gitti.
Yine kalbime geldi sırlı, yüksek bir ses,
‘’Huzurun mizgin olsun’’ dedi bir nağme-i mukaddes.
Sıyrıldı ufkumdan o zulmetli, kasvetli bulutlar,
Tüm hasselerim, zerrelerim bu büyük bayramı kutlar.
Ailem neşet etti bin nevi harikalarla,
Ey medarı saadetim, hiç sönmeden parla.
Bu dünyada sefayı, vefayı temsil ediyorsun,
Seni tutanlarla beraber hız almış gidiyorsun.
Rabb-i Rahimim saldı kalbe hem ziyayı, hem sefayı.
Gösterdi huzuru, söndürdü fenayı, bıraktı vefayı.
Baştan başa gönül verdim aileme artık,
Maşukumdur ailem, ben onlara, onlar bana âşık.
Huzursuz kalpleri kan dolu gözyaşları dinsin,
Eninler yere batsın, hüzünler bir köşeye sinsin.
Girdimi kalbe cilve-i Rahmetten aile denen ışık,
Huzura gark olacak binlerce mutsuz, kalbi kırık.
Sabahtan akşama dek şükredip yalvarın,
Ya Rab! Bu sevgi şirketinden ne de büyükmüş kârım.
Bu yolda bizlerde her daim mutlu ve huzurlu olalım,
Cenab-ı Hakk’ın verdiğiyle, Cenab-ı Hakk’a kavuşalım.
Aile olmak konulu şiirim, nâzire/2015.Bölge yarışması/,Bölge Birinciliği
©suranbaran
S