A

EY NEFSİ

Şehir şehir seyyah gezdim ülkeyi
Bulamadım, vaadedilen sonsuz sevgiyi
Bir hiç oldum. Açlık çekti, öldü ruhum.
Meğer ta içimdeymiş o kutlu tohum..
Nakışlı bir seccade, oyalı yazma
Anlamazsan ey gafil, boşa okuma
Gözler açık olsa da, ruhun sıyrılır
Huşu ile aşıkına koşar, sarılır
Sorarım kendini sahipsiz mi sandın?
Koca düzen tesadüf mü, yanıldın
Üç gün için değer mi dünyaya kandın
EY nefsi! Yol sonu bak, Şimdi yandın
Boşa yaratılmadı hayvan, haşerat
Dünya derdi dert mi ki haydi kenara at
Kim sürmüş ki iki dünya saltanat?
Aşık isen verir nurundan kat be kat...
©asudeyim