Yokluğa düçar gönül sen neyledin
Aklın selim göz görür iken
Yaratan hakikati yalana değişme derken
Sen bir nesneye bin gönül verdin...
Muradına erer mi sandın her aldığın soluk
Kimler geldi kimler geçti haddine mi varlık
Firavunun Musaya boyun eğdiğini gördük
Ey gönül biz şeytana nasıl bel bağladık ..
Düştün bataklığa gül bahçesi mi sandın
Yol hak yoludur diye batıla sarıldın
Nice dünyalığa dost olup sevdin sevindin
Ey gönül sen burada kalacağını mı sandın
Sana azap gerekti gerçek sandığın alemde
Kefen dostun seccaden yoldaşın olmalıydı
Allah'a doğru yol için değil de...
Ey gönül senin olmayan dünyalığa yalvardın
Bildim sen nefse düştün ey gönül
Ben bu gece nefsi azgın sulara gömdüm
Bu gece yoluma Rabbim ışık tuttu...
Ey gönül ya gel benimle
Ya nefisle kal kabirinde ....
D