Yine hüzün....
Yine Sen var bu gece gökyüzün de
En Sevgili hüzün peygamberi....
Yüreğimiz yine mahsun...
Deli divane eden gözlerinden mi başlasam
Yoksa bizi bizden alan sözlerinden mi ?
Bu gece kaç yıldız Selamına şahit bilmem
Belki birisi gösterir bizi Sana diye bekledik
Kaç hasret baharı geçti Efendim...
Kaç mevsim Sensizliğe irkildik
Mekkeni göremesek dahi aşk ikliminde
Kudüsün var İstanbulun var Efendim
O mahsun bakışlarına kurban olan Medinen
Her karış toprağında kokun Bizi bekler
Her ümmetinin Seni beklemesi gibi
Hücrelerimizin bir bir titremesi gibi Önün de
Bizler Seni görmedik Efendim
Lâkin Senin hasret kokularını duyduk
Seni özlemeyi öğrendik Sultanım
Seni aradık her gül bahçesinde
Bülbüle gülü sorsalar ne der haline
Biz bülbül hicranlarıyla kavrulduk önce
Bir bir terk edildik Sensiz iklimlere
Bir bir Bombalar uyardı Sensizliğe...
Ama umudumuz var Efendim
Uyutulsak da unutulmayız Efendim
Sen bir cennet sofrasında bekle bizi
Bir sabaha uyanır gibi geliriz Yanına Efendim...
©psikolab
D