Korkuyorlar mı yavaş yavaş solmaktan
Acıyormu canları yaprakların
Dallarından kopup düşerken
Ağaçlar ölüyor sanki yaprağını dökerken
Baba bende bir yaprak gibiydim
Yavaş yavaş soldum, korktum
Sendin, annemdi ağacım dalım
Benden önce solup düştü kardeşim
Bukadar mı kısaydı yaşam
Daha on yaşındaydım
Düşerken hayattan acıdı canım
Tut diye bırakma diye yalvardım
Sana ulaşmadı insanlığa ulaşmadı feryadım
Hüzün ayı Eylüldü benim adım
14.03.2023
İ.Ufuk Emrahoğlu
©ufkum
U